گریه نمی کنم چون سکوت حاکم بر دشت خیال شکسته می شود . گریه نمی کنم چون گفتی دنیا کوتاه تر از آن است که ارزش اشکمان را داشته باشد. بغض نمیکنم. دیگر اجازه نمیدهم صدای گریه هایم بین عقربه های ساعت گوشه ی اتاق اسیر شود. برای تو مینویسم برای تو که شوق زیستن رادر من زنده کردی برای کسی می نویسم که گوشه ی تک تک کتابها یم نوشت نازنین بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه ان چه به ان مینگری ! من خواهم کوشید...